مهار نور طبیعی به‌مثابهمرزی کالبدی در معماری
دیوار ابتدایی‌ترین راه برای تقسیم یک اتاق است. نور، اگر به‌درستی جای بگیرد، دو کارکرد را به همان قاطعیت دیوار سنگی از هم جدا می‌کند و حجم فضا را یکسره دست‌نخورده باقی می‌گذارد.
آستانه‌ای بی‌در
از گشودگی‌ای پرنور به تورفتگی‌ای در سایه‌ای ژرف که بروید، بدن پیش از آنکه ذهن دلیلش را دریابد، آهسته می‌شود. همین کاهش سرعت، یک مرز است. کار یک در را انجام می‌دهد، بی‌آنکه حتی یک سطح اضافه به فضا بیفزاید.
نور شمال، یک ثابت
هر فضای کاری را که طراحی می‌کنیم رو به نور شمال جهت می‌دهیم، زیرا این تنها نوری است که در طول روز ماهیتش را تغییر نمی‌دهد. اتاقی که ساعت ۹ صبح از شمال روشن می‌شود، ساعت ۴ بعدازظهر همان اتاق است، و همین ثبات، خود گونه‌ای سکون است.
گشودگی پیش از چراغ
در فرایند ما، نورپردازی مصنوعی آخر از همه مشخص می‌شود و اغلب به‌سختی به آن نیازی هست. اگر راهبرد نور روز درست باشد، طرح شبانه به چیز چندانی نیاز ندارد. اگر راهبرد نور روز نادرست باشد، هیچ تعدادی از چراغ‌ها اتاق را نجات نخواهد داد.
عمق یک تورفتگی
پنجره‌ای که هم‌سطح دیوار نشانده شود، نوری تخت و یکنواخت می‌پراکند. همان پنجره اگر ۴۰۰ میلی‌متر عقب‌تر نشانده شود، نواری متحرک از سایه پدید می‌آورد که در طول روز اتاق را می‌پیماید و گشودگی را به ابزاری بدل می‌کند، نه صرفاً یک بازشو.
سایه جرم می‌طلبد
با دیواری نازک نمی‌توان سایه‌ای باورپذیر انداخت. عمقی از نور که برایش طراحی می‌کنیم تنها در سازه‌هایی با جرم واقعی دست‌یافتنی است؛ و این یکی از دلایلی است که پوسته‌ی بناهای ما سنگین‌تر از آن چیزی است که ساخت‌وساز امروزی به‌طور دقیق ایجاب می‌کند.
در برابر روشنایی یکنواخت
معیار رایج، شدت روشنایی یکسان در سراسر پلان است. ما این را خطا می‌دانیم. اتاقی که یکنواخت روشن شده باشد، نه سلسله‌مراتبی دارد، نه مقصدی و نه آرامشی. ساکنان به جایی تاریک‌تر نیاز دارند تا به سویش بروند.
معماری فصلی
اتاقی که گشودگی‌هایش به‌درستی سنجیده شده باشد، در دی‌ماه اتاقی است متفاوت با تیرماه. ما این را ویژگی‌ای می‌دانیم که باید طراحی شود، نه ناهمسانی‌ای که باید سرکوب شود، و پیش از قطعی کردن هر بازشو، تمام فضاهای اصلی را در هر دو انقلاب تابستانی و زمستانی مدل‌سازی می‌کنیم.
نور، واپسین ماده
نور را دقیقاً همان‌گونه مشخص می‌کنیم که سنگ یا برنز را: بر پایه‌ی وزن، جهت و رفتاری که سی سال بعد، با بالیدن درختان پیرامون، خواهد داشت. نور تنها ماده‌ای در پالت ماست که رایگان به دست می‌رسد و بیش از همه هدر می‌رود.
